[صفحه اصلی ]   [Archive]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 13، شماره 9 و 10 - ( مجله اقتصادي 1392 ) ::
جلد 13 شماره 9 و 10 صفحات 107-128 برگشت به فهرست نسخه ها
شاخص‌های رقابت‌پذیری ایران و برخی کشورهای جهان از منظر گزارش مجمع جهانی اقتصاد (2014-2013)
منیرالسادات میراحسنی*
، m_mirahsani@yahoo.com
چکیده:   (4999 مشاهده)
براساس گزارش سالانه مجمع جهانی اقتصاد (2014-2013) کشورهای سوییس، سنگاپور، فنلاند، آلمان، ایالات متحده، سوئد، هنگ‌کنگ، هلند، ژاپن و انگلستان 10 اقتصاد نخست رقابت‌پذیر جهان هستند. در میان کشورهای منطقه خاورمیانه بهترین رتبه‌ها به‌ترتیب به کشورهای قطر با رتبه 13، امارات متحده عربی با رتبه 19 و عربستان سعودی با رتبه 20 تعلق دارد. در میان 148 کشور مورد مطالعه در گزارش رقابت‌پذیری جهانی (2014-2013) رتبه رقابت‌پذیری ایران 82 و شاخص آن 07/4 بوده که نسبت به شاخص رقابتی 22/4 و رتبه رقابت‌پذیری 66 در بین 144 اقتصاد جهان در سال گذشته 16 پله‌ بدتر شده است. رتبه‌های ایران همواره در رکن اندازه بازار و شاخص‌های اساسی و پایه مطلوب بوده است. در این رکن شاخص اندازه بازار داخلی با رتبه 18، شاخص اندازه بازار خارجی با رتبه 25 و شاخص سهم تولید ناخالص داخلی، بر اساس برابری قدرت خرید (PPP) از تولید ناخالص داخلی جهان بر اساس PPP با رتبه 17 بیانگر ظرفیت‌ها و پتانسیل‌های کشور می‌باشند. با این حال، شاخص و رتبه‌های رقابت‌پذیری ایران در هر 3 سطح توسعه و 11 رکن از ارکان دوازده‌گانه رقابت نسبت به سال گذشته بدتر شده‌اند. بیشترین کاهش رتبه ایران در سطح نخست توسعه یعنی الزامات پایه و رکن فضای اقتصاد کلان بوده که با 43 پله نزول از رتبه 57 به رتبه 100 رسیده است. همچنین، از بدترین رتبه‌های ایران می‌توان به شاخص تورم با رتبه 148، شاخص تعرفه‌های تجاری با رتبه 147، شاخص میزان مالکیت خارجی با رتبه 148، شاخص واردات به‌عنوان درصدی از تولید ناخالص داخلی با رتبه 147، شاخص ظرفیت کشور در جذب استعدادها با رتبه 145، شاخص دسترسی آسان به وام با رتبه 148، شاخص دسترسی به سرمایه برای کارآفرینان با رتبه 139 و شاخص اثرات محدودکننده قوانین کسب‌و‌کار بر سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی با رتبه 136 اشاره نمود. از بهترین رتبه‌های ایران می‌توان به شاخص پس‌انداز ناخالص ملی به‌عنوان درصدی از تولید ناخالص داخلی با رتبه 15، شاخص بدهی ناخالص دولتی به‌عنوان درصدی از تولید ناخالص داخلی با رتبه 9 اشاره نمود. براساس این گزارش، از میان 16 عامل محدودکننده ایجاد کسب‌و‌کار، به ترتیب 5 عامل ثبات سیاسی، ضوابط و مقررات‌ ارزی، دسترسی به منابع مالی، تورم، بوروکراسی دولتی و زیرساخت ناکافی سهمی بیش از 70 درصد از عوامل محدودکننده کسب‌و‌کار در ایران را به خود اختصاص داد‌ه‌اند.
واژه‌های کلیدی: رقابت‌پذیری، ارکان رقابت، کارایی، بهره‌وری
متن کامل [PDF 409 kb]   (4946 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۹۱/۶/۱۶ | پذیرش: ۱۳۹۲/۱۲/۱۹ | انتشار: ۱۳۹۲/۱۲/۱۹
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA code


XML     Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:


میراحسنی منیرالسادات. شاخص‌های رقابت‌پذیری ایران و برخی کشورهای جهان از منظر گزارش مجمع جهانی اقتصاد (2014-2013). مجله اقتصادي (دوماهنامه بررسي مسائل و سياستهاي اقتصادي). 1392; 13 (9 و 10) :107-128

URL: http://ejip.ir/article-1-162-fa.html



دوره 13، شماره 9 و 10 - ( مجله اقتصادي 1392 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مجله اقتصادی- ماهنامه بررسی مسایل و سیاستهای اقتصادی Monthly Quarterly Journal of Economic Research and Policies
Persian site map - English site map - Created in 0.06 seconds with 31 queries by YEKTAWEB 3767