با شناخت روز‌افزون از هزینه‌های خارجی ناشی از آلودگی محیط‌زیست و محاسبه آن در قیمت تمام‌شده کالا‌ها و خدمات، نیاز به بازبینی هرچه سریع‌تر در مورد گسترش پایه‌های مالیات سبز و همچنین سیاست‌های بلندمدت درجهت حفظ محیط‌زیست احساس می‌شود. هرچند قوانین حفاظت از محیط‌زیست د کشور سابقه‌ای طولانی دارد، استفاده از ابزار‌های جدید مالیاتی برای رسیدن به توسعه پایدار مورد نیاز است. برای نیل به این هدف مطالعه تجربیات سایر کشور‌ها در زمینه به‌کار‌گیری این ابزار‌های جدید از قبیل ایجاد آگاهی و هماهنگی سیاسی در زمینه قانون‌گذاری مالیات سبز و همچنین اختیار خرید و فروش آلودگی می‌تواند مفید واقع شود. مقاله حاضر به ‌بیان جایگاه مالیات سبز و تاریخچه وضع آن در ایران پرداخته و به ابزارهای جدید در زمینه اجرای سیاست‌های محیط‌زیستی می‌پردازد.