:: دوره 11، شماره 12 - ( اسفند 1390 ) ::
جلد 11 شماره 12 صفحات 130-123 برگشت به فهرست نسخه ها
نگاهی به روش‌های اصلاح نظام بازنشستگی و چارچوب کلی اصلاح آن در کشور
زهره مدرسی‌عالم*
، zmodaresi@yahoo.com
چکیده:   (8285 مشاهده)
جامعه قرن 21 با سالخوردگی انبوه جمعیت مواجه است، این ویژگی به همراه دیگر تغییرات در محیط اجتماعی – اقتصادی مانند افزایش مهاجرت روستاییان به شهرها و جهانی‌سازی موجب شده در نظام‌های تأمین اجتماعی بسیاری از کشورها چالش‌های جدی ایجاد شود، به‌ طوری که رشد مخارج بازنشستگی برای بخش عمومی در برخی از کشورهای درحال توسعه به یک تهدید مالی جدی منجر گردیده و اصلاحات نظام بازنشستگی به ضرورتی اجتناب‌ناپذیر بدل شده است.
ایران نیز در زمره کشورهایی است که با مشکلات مشابهی مانند سالمندی جمعیت و افزایش هزینه‌های درمان مواجه است. برآوردها حاکی از آن است که سهم افراد بالای 60 سال کشور از 26/7 درصد در سال 1385 به 75/12 درصد در سال 1408 و 77/25 درصد در سال 1428 خواهد رسید (شکوری، 1388). بعلاوه، از آنجایی که در کشور سیاست‌های تعدیل و حذف یارانه‌ها درحال اجراست، برقراری تور ایمنی برای آحاد مردم اهمیتی مضاعف دارد و برخورداری از تأمین اجتماعی کارامد که مستلزم برنامه‌ریزی در زمینه نیازهای سالمندان و اصلاحات بازنشستگی است، اهمیت ویژه‌ای می‌یابد. در این گزارش پس از اشاره به وضعیت صندوق‌های بازنشستگی کشور، روش‌های قابل پیشنهاد جهت اصلاح سیستم بازنشستگی و دیدگاه‌های مختلف در رابطه با اصلاح نظام بازنشستگی در بخش نهایی با عنایت به تجربیات سایر کشورها بویژه کشورهای اقیانوسیه و آسیا چارچوبی کلی که می‌تواند برای اصلاحات نظام بازنشستگی در کشور مورد توجه قرار گیرد، ارائه شده است.
متن کامل [PDF 173 kb]   (2468 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: 1391/6/18 | انتشار: 1390/12/25


XML     Print



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
دوره 11، شماره 12 - ( اسفند 1390 ) برگشت به فهرست نسخه ها